پایگاه رسمی سینما قدس اردبیل

  سينما قدس اردبيل، اولين و با سابقه ترين سينمايِ مجهز به سايت اينترنتيِ شهرستانيِ كلِ کشور

تلگرام سینما قدس اردبیل

کانال سینماقدس اردبیل در آپارات

صفحه فیس بوکِ سینما قدس اردبیل

 

 آرشيو  مقالات و نوشته هاي سينمايي   

بازگشت

موسیقی سایت

موسيقي سايت را گوش كنيد

تبلیغات سایت

در اين بخش مي توانيد به آرشيو نوشته ها، يادداشت هاي سينمايي، نقد و تحليل فيلم ها و مقالات سينمايي (بالاخص مقالات حوزه نمايش و اكران كشور) موجود در سايت دسترسي داشته باشيد.

   عنوان يادداشت:

انتقادات اميرحسين علم الهدي از اوضاع نابسامان حوزه اكران كشور

درباه پروژه دهن پركن «لاله»

ابتدا لازم می دانم فاجعه درگذشت صدها هموطن پاک و بی آلایش شمالغربی کشور را به تمام هم میهننان عزیزم تسلیت بگویم و برای مجروحان این حادثه بزرگ شفا و برای بازماندگان صبر مسئلت نمایم.

با توجه به ایام شهادت امام علی (ع) طی هفته گذشته قبل از ورود به بحث، می خواهم به کلام آن بزرگمرد تاریخ بشریت اشاره ای داشته باشم تا بتوانیم با اتکا به روش و سیره این بزرگان راه خود را از نا اهلان جدا كنم. امام على عليه السلام: زكوةُ العَقلِ احتِمالُ الجُهّالِ؛(زكات عقل، تحمل نادانان است.) بیش از سالیان گذشته در این سال نیاز به عمل به این کلام مولا داریم تا خدایی نکرده اسیر وسوسه های نفسانی نشویم و بهتر این است که تا آنجایی که امکان دارد از زکات دادن عقل مخصوصاً در این دوره غافل نشدم. اعتراف می کنم اگر می دانستم آینه ای که جلوی یکسری از آدم ها می گیرم، اینقدر آنان را عصبانی می کند، کمی آینه ام را کدر می کردم تا ایراد از آینه باشد نه واقعیت ذاتی این آدم ها!

نمی دانم چرا این همه پروژه فیلم «لاله» دارد سروصدا می کند و به نظر می رسد این همه جار و جنجال نمی تواند فقط برای این فیلم باشد. صرف نظر از عدم اهتمام بنده، برای ورود به مبانی این پروژه مشکوک و خیالی (چرایی خیالی بودن آن را در ادامه نوشته ام) ترجیح می دهم قیاسی میان این پروژه خیالی با دو فیلم «یه حبه قند» و «بوسیدن روی ماه» خدمت شما عزیزان عرض کنم. سازندگان این دو فیلم، سید رضا میرکریمی و همایون اسعدیان و منوچهر محمدی که هرسه از فیلمسازان متعهد و انقلابی سینما هستند و طی ۳۰ سال گذشته توانسته اند آبرویی به سینمای ایران اضافه نمایند. (به اسامی این فیلم ها توجه کنید: «زیرنورماه»، «خیلی دور خیلی نزدیک» و «یه حبه قند» از نمونه کارهای میرکریمی؛ و «طلا و مس» و «بوسیدن روی ماه» کارهای مشترک اسعدیان و محمدی و فیلم های «بازمانده»، «از کرخه تا راین» و «زیر نور ماه»، «میم مثل مادر»، «عصر روز دهم»، «مسافرری» از نمونه کارهای این تهیه کننده مولف.)

سازندگان پروژه خیالی: اسی نیک نژاد کارگردان و شفیع آقا محمدیان تهیه کننده، کارگردانی که بنا به قول مقامات سینمایی طی ۳۰ سال کارش قطعه سازی برای یکسری فیلم ها در غرب بوده است (چاره ای ندارم برای شناسایی این کارگردان به سوابق کاری اش مراجعه کنم) و در اوایل دهه ۶۰ نیز در ایران فقط یک فیلم کارکرده است! و تهیه کننده ای که درسینمای ایران نه تولید ویژه ای داشته و نه مدیریت ویژه تری، فعلاً هم که در حال تعریف مفهوم «تجربی» درسینماست!

نتیجه گیری این قیاس: از نگاه مدیریت سینمایی هم کارگردان و هم تهیه کننده «لاله» ارجحیت دارند که با اهتمام ویژه قوه مجریه برای ساخت این فیلم خیالی و متولیان سینمایی دولت دهم نیز مأموریت ویژه تر دارد برای جلوگیری از نمایش فیلم «بوسیدن روی ماه» در سال ۹۱ با موضوعیت خانواده شهدا و سنگ اندازی در سال ۹۰ برای نمایش سینمایی فیلم «یه حبه قند» با محوریت خانواده دینی و اصیل ایرانی!

قیاس از نوع همفکران: همفکران این پروژه خیالی برای دست مریزادی می شوند تهیه کننده های فیلم های میلیاردی عضو شوراهای ارشاد و یا به روسای صنوف خود ساخته دولتی و ایضاً سخنگویشان منصوب می گردند و سازندگان این دو فیلم دینی و مذهبی از نگاه این همفکران می شوند گندم نمایان جو فروش و همفکران این دو فیلم نیز می شوند پیاده نظام دشمن و سیاه نماهای مغرض و غیر خودی!

نگاه اقتصادی: این پروژه خیالی نهایتاً برای متولیان سینما بیش از ده ها میلیارد تومان هزینه خواهد داشت. (هزینه تولید و هزینه دست مریزادی و هزینه سکوت و…) و این فیلم آبرویی نیز برای سینمای مولف ایران نخواهد داشت و هزینه منطقی «یه حبه قند» و «بوسیدن روی ماه» از نگاه این متولیان بزرگ سینمایی در برنامه هفت و رسانه ها با طعنه و کنایه یاد می شود به هزینه های آنچنانی برای تولید این دو فیلم ارزشی و فاخر کم هزینه!

قیاس از نوع نگاه اقتصادی: نتیجه می گیریم که اگر فیلمی با هلی شات و هلیکوپتر فیلمبرداری داشته باشد و هنرپیشگان بین المللی که در صف کنکور اخلاق سازندگانش منتظر تست هستند، می شود پروژه میلیاردی و بین المللی و چند نقطه جلوی بودجه اش قرار می گیرد و هزینه منطقی دو فیلمی که نشان از سینمای ملی و اسلامی دارد و با هنرپیشگان وطنی، می شود فیلم های پرهزینه و ممنوع النمایش!

نگاه محتوایی: فیلم خیالی «لاله» که موضوعش موضوع دست چندم فیلم های هالیوودی است و قهرمانی یک راننده خانم (می گویند از نوع دوپینگی اش!) را روایت می کند، می شود یک پروژه فاخر و خریدار عزت ایران و دو فیلمی که از بطن این خاک پر گوهر است که هرکدام ادای دینی است به خانواده معزز شهدا و خانواده مذهبی و اصیل ایرانی، می شوند پروژه های مشکل دار از طرف متولیان سینمایی کشور نگران هویت ایران اسلامی !

قیاس از نوع نگاه محتوایی: نتیجه می گیریم که باید دنباله رو فرهنگ غربی باشیم برای اثبات خودمان به دیگران و هر سینماگری با داشته های فرهنگ ایرانی و اسلامی و دفاع مقدسی خود بخواهد سینمای نجیب ایران را ماندگار سازد محکوم به اخراج از جشنواره فجر و حذف از چینش اکران عید، رانتخوار و... است !

قیاس کلی: این پروژه خیالی و جار و جنجال های آن که برگرفته از یک سناریو انحرافی است و پرداختن به آن نشان از ضرورت انحراف افکار عمومی از مجموع شکست های فاجعه آور سیاست های سینمایی سالیان اخیر دارد تا کسی از متولیان این شکست ها بازخواست رسمی نکند که چه کردید با سینما و سینماگران نجیب این کشور و این تغییر ریل ها که نهایتاً منجر شد به افتادن قطار سینمای ایران اسلامی در دره ای عمیق و هولناک و حاصلش را دیدیم در جشنواره سی ام و اکران امسال را به نظاره نشستیم!

این پروژه خیالی و دهن پرکن که حاصلش در پرده نقره ای ضعیف تر از تله فیلم های ایرانی خواهد بود برای این خیالی می نامم که در ذهن متولیانی ساخته و پرداخته شده است که طی سالیان اخیر با هدف تولید این پروژه خیالی و انحرافی قصد دارند نسبت به حذف بچه های انقلاب و سینماگران کیفی و دغدغه مند ایران اسلامی اقدام نمایند که چه صادقانه آن کارگردان ساده اندیش در جستجوی پروژه های میلیاردی گفت: گندم نماهای جوفروش! مقام سینمایی اش خواندشان: رانتخوارهای شاه نشین! مقام مدیرکل ارتقا یافته معاونت صدایشان زد: سیاسی کارها و باید این ها را از سینمای شلوغ اخراج نمود. سینمای ایران زیاد شلوغ شده است.

و نهایتاً لاله قرار است در گندمزار لم یزرع خیالی این آقایان بروید که زارعان موقت آن زمین، سالهاست که زمین بارور سینمای ایران عزیزمان را با انواع بذرهای آفت زا، ناامیدی، نفاق، نفرت و تهمت نابارور کرده اند!... و زهی خیال باطل به این مروجان ناامیدی.

درخت تنومند سینمای نجیب ایران اسلامی ممکن است دچار تندباد حوادث مقطعی گردد اما با پروژه های در دست تولید فرزندان برومند سینمای ایران همانند فیلم های «محمد (ص)»، «روز رستاخیز»، «امام راحل (ره)» که هر سه خارج از پروژه های میلیاردی دولت دهم شکل گرفته اند و همچنان به راه پرافتخار خود ادامه خواهد داد و اگر حمیت و ادای دین سازنده فیلم شهید چمران نبود، (یکی از گندم نماهای جو فروش) نمی دانم دولت دهم در سال آخرش به چه چیزی می نازید؟

منبع: روزنامه سينمايي «باني فيلم» | نویسنده: امیرحسین علم الهدی

آماده سازي سند: مدير سايت سينما قدس اردبيل | 24 مرداد ماه 1391
   Copyrights All Right Reserved © | كليه حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق و مربوط به سينما قدس اردبيل مي باشد.  

  تمامی خدمات و فعالیت‌ های این وب سایت، تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.

  طراحي، راه اندازي و پشتيباني: گروه توليد محتواي «دسته جدا» - abandApart.ir